Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κείμενα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κείμενα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

11 Οκτ 2011

Το ιερό της Δέσποινας και η λατρευτική επιγραφή


Το ιερό της Δέσποινας

 Στην ανατολική πλευρά του Λυκαίου όρους σε ένα ειδυλλιακό περιβάλλον βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της Λυκόσουρας, της ιερότερης πόλης των Αρκάδων και σύμφωνα με τη παράδοση της αρχαιότερης του κόσμου.

“Πόλεων δε, οπόσας επί τη ηπείρω έδειξε γη και εν νήσους, Λυκόσουρα εστί πρεσβυτάτη και ταύτην είδεν ο ήλιος πρώτην” - Παυσανίας-Αρκαδικά

16 Απρ 2011

Σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις στο ζήτημα του βωμού των 12 θεών

Τις τελευταίες ημέρες γινόμαστε μάρτυρες μιας τεράστιας ίσως και τυχαίας χαοτικής κίνησης παραπληροφόρησης, δημιουργίας όσον αφορά το ζήτημα του βωμού των 12 θεών της αρχαίας αγοράς. Όντας από κοντά στα γεγονότα και με την ευθύνη που νοιώθουμε για την προάσπιση των ιερών μας και της πολυθεϊστικής μας παράδοσης οφείλουμε μια ενημέρωση στους φίλους μας και όλους τους ενδιαφερόμενους για την στάση της κοινότητας στα ζητήματα που προέκυψαν.

Καθώς η λατρευτική κοινότητα Λάβρυς είναι αυτό που ξεκάθαρα υποδεικνύει το όνομα της και όχι κάποιος πολιτικός, πολιτιστικός ή με άλλους σκοπούς σύλλογος, η θέση μας εξ’ αρχής ήταν η μη κατάχωση και η μη μετακίνηση του βωμού αφού οποιοδήποτε από τα δύο αποτελεί προσβολή στην θρησκευτική, λατρευτική μας συνείδηση  η οποία παραμένει πιστά τέτοια παρά τις επικρατούσες σύγχρονες αντιλήψεις όπου το ιερό αδυνατεί να γίνει κατανοητό.

Με τις παραπάνω θέσεις η Λατρευτική κοινότητα Λάβρυς στήριξε ενεργά με όλο της το έμψυχο δυναμικό τις προσπάθειες της πρωτοβουλίας για την διάσωση και ανάδειξη του βωμού των 12 θεών και του ελέους, δηλώνοντας εξ’ αρχής πως το ζήτημα, έχει εκτός από πολιτισμικό ή επιστημονικό/αρχαιολογικό και θρησκευτικό ενδιαφέρον καθώς ο βωμός είναι ιερός για τους Έλληνες πολυθεϊστές, γεγονός που πρέπει η πρωτοβουλία ως πολυσυλλεκτική να το λάβει υπ’ όψιν της. Έτσι την πρώτη κι’ όλας συντονιστική συνάντηση η άποψη αυτή έγινε αποδεκτή από την πλειοψηφία των συμμετεχόντων χωρίς να εκφραστούν αντιρρήσεις.

Παρ’ όλα αυτά επειδή δεχόμαστε ως απόλυτα θεμιτό ο καθένας να προσπαθεί γι’ αυτά που πιστεύει δεν διαμαρτυρηθήκαμε  και επιτρέψαμε την αναφορά από εκπρόσωπο της πρωτοβουλίας κατά την διάρκεια της συνεδρίασης του ΚΑΣ της πρότασης ως ύστατη λύση της μεταφοράς του βωμού έναντι της προαποφασισμένης κατάχωσης καθώς είχε θετικά δείγματα από την μεριά του ΗΣΑΠ για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Πρόταση όμως, η οποία όπως και αρχικά είχε φανεί δεν έγινε δεκτή ούτε και από τους αρχαιολόγους του ΚΑΣ που προσέγγιζαν το ζήτημα επιστημονικά καθώς το εύρημα δεν έχει ούτε αρχαιολογική ούτε καν αισθητική από άποψη τέχνης αξία μεταφερόμενο.

Επίσης μετά και την υπουργική απόφαση η λατρευτική κοινότητα Λάβρυς πρότεινε ως ύστατη νομική λύση την λήψη ασφαλιστικών μέτρων λύση η οποία συζητήθηκε με δικηγόρο που βρισκόταν κοντά στις κινητοποιήσεις. Μάλιστα  φτάσαμε σε σημείο συγκεντρώσεως υπογραφών, αποστολής του καταστατικού μας, αλλά και συγγραφής κειμένου με επιχειρήματα υπέρ της θρησκευτικής σημασίας του βωμού ως υποστηρικτικά του δικηγορικού έργου. Επίσης να σημειωθεί πως μέλη μας διέθεσαν χρήματα για τον σκοπό αυτό τα οποία προφανώς και χρησιμοποιήθηκαν. Με αυτή την πρόταση και ενέργειες συμφώνησαν και άλλες συλλογικότητες κάτι που όμως τελικά δεν ευδοκίμησε τότε καθώς πληροφορηθήκαμε πως η όποια κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων δεν θα μπορούσε να γίνει πριν το τέλος Απριλίου που θα είχαν όλα τελειώσει κάτι το οποίο στην πορεία προφανώς αναιρέθηκε χωρίς όμως να λάβουμε ειδοποίηση. Τους λόγους για την μην ειδοποίηση μας δεν μπορούμε να τους γνωρίζουμε.

Την ίδια στιγμή οι διαβουλεύσεις και πιέσεις από  μεριά εκπροσώπων της πρωτοβουλίας  αποκρυσταλλώθηκαν στο επίσημο έγγραφο που έστειλε ο ΗΣΑΠ όπου για πρώτη φορά γινόταν ρητή αναφορά στα μελλοντικά σχέδια πλήρους ανάδειξης της περιοχής κάτι που ήταν και η αρχική μας θέση και μάλιστα με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.

Περνώντας και την δύσκολη νύχτα στην οποία η κοινότητα είχε αναλάβει την νυκτερινή βάρδια όπου έγινε η αναίτια επίθεση από ομάδα ‘αναρχικών(sic)’ η τελευταία πρόταση της Λατρευτικής κοινότητας Λάβρυς ήταν η έστω και συμβολική ‘κατάληψη’ του χώρου πριν ξεκινήσουν οι εργασίες ώστε να τεθεί σε πρώτη γραμμή το θρησκευτικό ζήτημα.

Απ’ ότι φάνηκε στις συλλογικές συζητήσεις που ακολούθησαν  δεν υπήρχε ανάλογη συλλογική διάθεση ή δυνατότητα παρά την συμφωνία πολλών μεμονομένων συναγωνιστών, γεγονός που επιβεβαιώθηκε από το ‘φιάσκο’ της ανοιχτής συνάντησης της Κυριακής, οπότε ο ρόλος μας στα πλαίσια της πρωτοβουλίας τελείωσε κρίνοντας θετικά την πολύ δύσκολα αποκτημένη επιβεβαίωση του ΗΣΑΠ για σύμπλευση με τον τελικό στόχο της πρωτοβουλίας και συνεχίζοντας την αναζήτηση άλλων δυνατών δράσεων.

Σταθεροί στην αρχή της συλλογικότητας δεν  προβάλαμε καθ' οιονδήποτε τρόπο την συμμετοχή μας στο αυτονόητο. Από κει και πέρα αδυνατούμε να καταλάβουμε γιατί μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα δημιουργήθηκε μια εμπόλεμη ζώνη 1ον μεταξύ ανθρώπων της πρωτοβουλίας και άλλων όταν αρχικά η όλη προσπάθεια της πρωτοβουλίας χαρακτηρίστηκε ως ξεπούλημα με προσωπικές βολές κατά ανθρώπων που συμμετείχαν ενεργά, από ανώνυμους του Internet, και 2ον μετά όταν κάποιοι που παρέμειναν στον βωμό χαρακτηρίστηκαν ‘βαθύ κράτος’, ‘προβοκάτορες’ ως αντίδραση στις πρώτες κατηγορίες.

Εμείς θεωρούμε λογικό ο καθένας ατομικά ή συλλογικά να σταματάει η να προχωρεί όσο και όπου μπορεί, όσον δύναται, χωρίς ούτε να πρέπει να απολογηθεί, ούτε να κατηγορεί καθώς πολλές συμπληρωματικές προσπάθειες δεν αναιρούν η μία την άλλη αλλά μπορούν να προσθέτουν στον τελικό στόχο. Είμαστε και ανά πάσα στιγμή έτοιμοι να αποδεχτούμε με καλή πρόθεση το όποιο λάθος, ξέσπασμα, ή παρανόηση στα πλαίσια μιας κοινής συνισταμένης για έναν ανιδιοτελή κοινό σκοπό. Και εκεί είναι που επιμένει και δηλώνει αλληλέγγυα η λατρευτική κοινότητα Λάβρυς τόσο στις παρελθοντικές όσο και στις όποιες μελλοντικές κινήσεις που θα έχουν τέτοια αγνά κίνητρα.

17 Μαρ 2011

Επιστολή της κοινότητας προς την Ελευθεροτυπία

Η Εφημερίδα ελευθεροτυπία δημοσίευσε χθές άρθρο με τον τίτλο 'Βικτωρία θυσία στο δωδεκάθεο' για το οποίο η λατρευτική κοινότητα 'Λάβρυς' απέστειλε την παρακάτω επιστολή/διαμαρτυρία

Επιστολή προς εφημερίδα Ελευθεροτυπία

Θέμα : Για το δημοσίευμα με τίτλο «Βικτώρια θυσία στο δωδεκάθεο» 

Κύριοι,
Διαβάσαμε στην εφημερίδα (φύλλο 16/3) σας το δημοσίευμα με τον ατυχέστατο τίτλο «Βικτώρια θυσία στο δωδεκάθεο»  που μας κάνει να αναρωτιόμαστε για την σκοπιμότητα του γιατί αδυνατούμε να δεχτούμε πως ο σκοπός του είναι απλά ενημερωτικός όταν ήδη από τον τίτλο δημιουργούνται αρνητικοί συνειρμοί, συγχέοντας μάλιστα, ελπίζουμε όχι σκοπίμως, δύο μη άμεσα συνδεδεμένα ζητήματα.

Ενώ στην ουσία του το άρθρο αναφέρεται στο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί στο σταθμό Βικτώρια της γραμμής του ΗΣΑΠ Μοναστηράκι-Αττική από την μεγάλη καθυστέρηση των  έργων, στον τίτλο αλλά και στην συνέχεια αναφέρεται συγκεκριμένα στο προσφάτως ανεσκαμμένο εύρημα του βωμού των δώδεκα θεών που ως γνωστόν – θεωρούμε αδιανόητο να μην το γνωρίζει η αρθρογράφος – βρίσκεται στην συνέχεια της γραμμής μετά το Μοναστηράκι δηλ Μοναστηράκι-Θησείο.
Αν και αναφέρεται  στο άρθρο πως πρόκειται για ‘δικαιολογίες’ των αρμοδίων φορέων αυτή η διάσταση εξαφανίζεται από την ήδη από το τίτλο δημιουργημένη εντύπωση.

Μιας και αποκλείεται σε ένα εύρημα των τελευταίων μηνών που βρίσκεται εκτός της περιοχής που έχει προκύψει το πρόβλημα (Βικτώρια) να οφείλεται η κοντά στα 2 χρόνια καθυστέρηση του έργου του ΗΣΑΠ, θα θέλαμε να ρωτήσουμε με πια λογική η αρθρογράφος σας το εμπλέκει χωρίς διευκρίνιση, αν απλά απηχούνται ‘οι δικαιολογίες των εργολάβων ΗΣΑΠ κτλ’, με την Βικτώρια, δημιουργώντας όπως αναφέραμε μια συναισθηματικά φορτισμένη αντίδραση στους αναγνώστες που πιθανότατα θα στρέφεται κατά του συγκεκριμένου μνημείου;

Επίσης απαράδεκτο είναι το γεγονός να υποβαθμίζεται η σημασία του  ευρήματος με την πρόταση «κάποιοι αρχαιολόγοι θεωρούν το εύρημα σημαντικό». Γνωρίζει δηλ η αρθρογράφος και κάποιους αρχαιολόγους που θεωρούν το εύρημα ασήμαντο; γιατί εμείς σύμφωνα με τα αρχικά δημοσιεύματα (που προφανώς η εφημερίδα σας αγνόησε επί ένα μήνα ενώ περιέργως στην πρώτη της αναφορά για το θέμα στέκεται στην άσχετη με τον βωμό των δώδεκα θεών ‘ταλαιπωρία’ στην Βικτώρια), έχουμε τις δημοσιευμένες απόψεις των αρχαιολόγων όπως πχ απηχούνται στο πρώτο δημοσίευμα για το θέμα της Καθημερινής όπου αναφέρεται ενδεικτικά
«Οι αρχαιολόγοι μιλούν για μία ανακάλυψη υψίστης σημασίας, ικανή να ανατρέψει τη ματιά μας πάνω στη διαμορφούμενη τοπιογραφία της αρχαίας πόλης. «Λίγα μνημεία των αρχαίων Αθηνών αναφέρει ο Θουκυδίδης στην ιστορία του», λέει η αρχαιολόγος Ανδρονίκη Μακρή. «Από αυτά ακόμη λιγότερα έχουν βρεθεί και υπάρχουν μέσα στους αρχαιολογικούς χώρους της ασφυκτικά χτισμένης σύγχρονης πόλης. Αν κάποιος μας ρωτούσε, “ποια στάση πρέπει να έχουμε προς αυτά τα μνημεία εμείς οι σημερινοί Ελληνες”, η απάντηση είναι προφανής. Να τα διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού. Να τα αναδείξουμε και να τα προβάλουμε με κάθε τρόπο».»

Η και την χαρακτηριστική ανακοίνωση του συλλόγου των έκτακτων αρχαιολόγων με τίτλο «Υπέρ βωμών και εστιών»  που δίνουν τελείως άλλη διάσταση στο θέμα.

Τέλος το ίδιο το ΚΑΣ που εξέδωσε απόφαση για ‘πάγωμα’ των έργων είναι ‘κάποιοι αρχαιολόγοι που θεωρούν το εύρημα σημαντικό’;

θεωρούμε επίσης αδιανόητο, ειδικά μετά την ηχηρή διαμαρτυρία 2500 ανθρώπων στην αγορά την Κυριακή 13/3 που διοργάνωσε η «Πρωτοβουλία Πολιτών για τη διάσωση και ανάδειξη του Βωμού των 12 Θεών και του Ελέους»  να υποβαθμίζεται έτσι το ζήτημα. Μήπως θυμάται  η αρθρογράφος σας ή όσοι προβάλουν τις ‘δικαιολογίες’  καμιά άλλη περίπτωση ‘ασήμαντου’ ή και σημαντικού θα προσθέταμε αρχαιολογικού ευρήματος που να έχει κάνει 2500 ανθρώπους να συγκεντρωθούν για επιτόπια διαμαρτυρία;

Θα πρέπει τέλος να σας ενημερώσουμε πως για μια σημαντική πληθυσμιακή μερίδα των συμπολιτών μας που είναι πολυθεϊστές ο βωμός αυτός είναι υψίστης σημασίας και για θρησκευτικούς λόγους.

Λαμβάνοντας όλα τα παραπάνω υπ’ όψιν η αίσθηση που αποκομίζει ο κάθε αναγνώστης διαβάζοντας το συγκεκριμένο άρθρο είναι πως υποβαθμίζεται η θρησκευτική, αρχαιολογική και  πολιτισμική σημασία  του συγκεκριμένου μνημείου αλλά και πως απαξιώνεται γενικότερα η αξία του πολιτισμού και της ιστορίας μας. Αυτά προβάλλονται δήθεν ως ‘αντίπαλα συμφέροντα’  για τους ‘πολίτες’ της Βικτώρια, 'συμφέροντα' που έρχονται σε δεύτερη μοίρα, μια μοίρα  κατάχωσης και λησμονιάς. Θα θέλαμε λοιπόν να ρωτήσουμε αν αυτή η εικόνα που προβάλει από το άρθρο είναι σκοπίμως επιδιωκόμενη ή απλά οφείλεται σε άγνοια, βιασύνη και λανθασμένες διατυπώσεις; 

Θέλουμε να πιστεύουμε πως οφείλεται στα δεύτερα και πως η εφημερίδα σας διατηρεί το κύρος και την σοβαρότητα της, οπότε σε αυτή την περίπτωση αναμένουμε δεύτερο πληρέστερο και πιο προσεγμένο άρθρο που θα αναδεικνύει το όλο θέμα στην πλήρη και αληθινή του διάσταση.
Μετά τιμής
Λατρευτική κοινότητα ‘Λάβρυς’

26 Σεπ 2010

Περί Σπονδών

Η Σπονδή, η έκχυση δηλαδή των Σπονδικών υγρών στον Βωμό, στην Πυρά, στο έδαφος, στη θάλασσα, στους ποταμούς, στις λίμνες, στα δένδρα, είναι αναπόσπαστη Ιερή πράξη της Ελληνικής Λατρείας.

Η Σπονδή είναι από μόνη της μια ύψιστη λατρευτική πράξη, με την οποία προσφέρουμε το καλύτερο μέρος τού εαυτού μας, σπένδοντας τον σεβασμό μας στην επικοινωνία με το Θείο. Με την Σπονδή επικυρώνουμε το λόγο μας, τις ευχές μας, τις πράξεις μας. Όπως δεν μπορούμε να ξαναβάλουμε πίσω τα Σπονδικά υγρά, ούτως δεν μπορεί ν' αναιρεθεί και ο λόγος μας. Είναι Ιερός δεσμός πού ενώνει τούς ανθρώπους με το Θείον. Ότι χύνεται δεν γυρίζει πίσω.

30 Μαρ 2009

Περί Οικιακής Λατρείας

Υψίστη σημασία για τους Έλληνες έχει ο οίκος, ο οποίος δεν ταυτίζεται με την σημερινή έννοια του σπιτιού ως οίκημα, αλλά συμπεριλαμβάνει τα μέλη της οικογένειας, το κτήριο με τα αγαθά του, και κυρίως αυτό που θα απασχολήσει και εμάς, την οικιακή λατρεία και τις οικογενειακές παραδόσεις. Συχνά υπάρχει η παρανόηση σε αυτούς που ασχολούνται με την Ελληνική θρησκεία, πως η λατρεία βρίσκει κύρια έκφραση στις εορτές της πόλεως και των μυστηριακών λατρειών, με την οικιακή λατρεία να είναι αν όχι ανύπαρκτη, τουλάχιστον περιορισμένη. Αυτό είναι μέγα σφάλμα, το οποίο βέβαια δικαιολογείται αν αναλογιστούμε πως οι γραπτές μαρτυρίες και τα αρχαιολογικά ευρήματα (αγγεία, σκεύη, εγκαταστάσεις) που μας παρέχουν στοιχεία για την οικιακή λατρεία είναι περιορισμένα σε σχέση με τα αντίστοιχα για την λατρεία της πόλης. Φυσικό επακόλουθο είναι, οι ιστορικοί και λοιποί επιστήμονες να παρουσιάζουν εργασίες που αναφέρονται αποκλειστικά ή κυρίως στην πολιτειακή λατρεία και όχι στην οικιακή, αν και τα τελευταία χρόνια γίνεται μια προσπάθεια εξαγωγής συμπερασμάτων σχετικά και με αυτόν τον τομέα της Ελληνικής λατρείας.
περισσότερα

3 Μαρ 2009

ΠΕΡΙ ΒΩΜΩΝ


ΠΕΡΙ ΒΩΜΩΝ
Τέμενος βωμός τε θυήεις

Το πρώτο και πιο σημαντικό φυσικό στοιχείο της Ελληνικής λατρείας είναι ο βωμός χωρίς τον οποίο δύσκολα υφίσταται λατρεία [1]. Ο βωμός αποτελεί την θεμελίωση της αναγνώρισης του θείου και την απόδοση λατρείας σε αυτό εκ μέρους του ανθρώπου σε έναν συγκεκριμένο τόπο. Δεν ταυτίζεται αναγκαστικά με το ιερό, το οποίο μπορεί να είναι ένα δέντρο, μια πηγή, ή ο ίδιος ο τόπος, όμως η απόδοση λατρείας σε αυτό πραγματοποιείται μέσω του βωμού. Ο βωμός στην πραγματικότητα είναι η πύλη που φτιάχνει ο άνθρωπος ώστε να επικοινωνήσει με το θείο και γι' αυτό λαμβάνει και ο ίδιος ο βωμός τον χαρακτήρα του ιερού [2]. Αν και αποτέλεσμα ανθρώπινης δραστηριότητας, ο βωμός μετά την καθιέρωση του, δεν ανήκει πια αποκλειστικά στον κόσμο των ανθρώπων, αλλά αποτελεί μια γέφυρα που συνδέει τον κόσμο αυτό με τον κόσμο των Θεών. Μεταφορικά θα λέγαμε πως είναι μια γέφυρα από την γη στον Όλυμπο, δηλαδή από τα ανθρώπινα πεδία στα θεϊκά.

περισσότερα